Ik hoor je stem wel,

maar je woorden niet.

Je ogen vertellen me een eigen verhaal.

Je mond verandert sierlijk

bij elke uitspraak die je doet.

Een glimlach verschijnt er

op mijn gezicht

als ik de zon zie schijnen

in je blik.

Het verhaal dat je mij vertelt,

het moet wel iets leuks zijn.

De warmte die je uitstraalt

bij de herinneringen die het verhaal

jou brengen, dat maakt me gelukkig.

Ik hoor wel dat je tegen me praat,

maar ik luister niet naar de woorden.

Ik lees de inhoud af

uit de glinstering in je ogen.

Ik geniet van wat je zegt

- ook al luister ik niet -

door het ritmische spel van je lippen.

Het aangename timbre van je stem

stelt me geheel gerust.

Je hand in de mijne,

een tinteling gaat door m’n hele lijf.

Ik hoor je stem wel,

maar je woorden niet.