Ik lig in bed

de donkerte vult de kamer

Zwart

Één uur

het artificiële licht van de smartphone

verlicht de kamer

tot in de kleinste hoekjes

De monsters onder mijn bed

en in mijn hoofd

verstoppen zich haastig

Ugh

moe zijn

maar toch de slaap niet kunnen vatten

GSM terug uit

sluit de ogen

Denk aan niets

denk aan niets

Niets

Niets

“Of denk eens

aan alle stomme dingen

die je al gedaan hebt”

zegt m’n brein

“Weet je nog?”

zo gaat hij verder

“die ene keer,

jaren en jaren geleden …”

“En weet je dat JIJ

voor eeuwig alleen

- EENZAAM - blijven zal”

Moe en niet kunnen slapen

vermoeid 

in lichaam en geest

maar mijn hoofd houdt me wakker

Al geruime tijd

veel te weinig geslapen

veel te weinig energie

En toch …

verderdoen

want

het moet

De reden zal ooit wel eens

duidelijk worden

Maar niet vandaag

Niet vannacht

Wanneer je, 

over vijf uur,

nog steeds naar het plafond starend

je bestaan in twijfel trekt

Nog eens kijken op de GSM

nog geeneens twee uur

ZWIJG STIL

hoofd van me

Zwijg stil!

en laat me

slapen 

alsjeblief

Al was het maar één nacht ofzo

laat me slapen

al was het maar één uurtje ofzo

laat me slapen

Seconden tikken traag voorbij

alsof ze wachten op iets dat nooit

komen zal

Seconden lijken een eeuwigheid te duren

zo voelt de nacht aan

als een heel leven

dat ik wegpieker

en zo,

elke nacht opnieuw

en 

opnieuw

tot het moment dat ik goed slapen zal

of tot ik sterven zal

Al hoop ik dat de eeuwige slaap

niet zo hels gaat zijn

Als de slaap die nu elke nacht

bij me vandaan blijft.

Als ware ik

een vijand

een vreemde

een verrader.

Iemand waaraan het zandmannetje

zijn kostbare tijd

niet spenderen wil.

Nog steeds geen twee uur.

En de nacht

moet nog zo lang duren

Slaap nu toch.

Toe!

zet die gedachtentrein

AF

voor even maar

Daarna mag je terugkomen

omdat ik weet dat je moet

Maar gun me de slaap

voor even maar

Geef me de slaap

tijdens de lange nachten

Om de dagen

door te komen